Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΠΑΡΟΔΟΣ

ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ ΜΕΤΑΞΕΝΙΩΝ ΣΥΝΕΙΡΜΩΝ  στον πηγαιμό για την Κολχίδα της Ποίησης
Ένα στίχο παντογνώστη αφηγητή ονειρεύομαι
με εσωτερική εστίαση συν πλην ουσίας



αίφνης ονειροδίαιτο δυο κατά λέξη δισταγμών
μηδέν εις το πηλίκο υψικαμίνου σώματος
με το στιχοπουκάμισο μυριάδων «μνήσθητι»
σμαράγδι υπονοούμενο είλωτα υπερρεαλισμού

Λαιστρυγόνες κύκλωπες δηλαδή
on line στα έγκατα κτερίσματα της Ρέμβης του P.C. μου
που, βάρδα φουρνέλο, δαγκώνουν τα όνειρα
στις ρώγες μιας λέξης που πάντα ρει…

έτσι αρχίζουν να συμβαίνουν
περίακτοι συμβολισμοί αείφυλλων γυναικών
κι ένας ειρμός Μεσσίας εν ριπή σέπαλου
αίρει μεσίστιες απορίες Χρυσηίδων σιωπής

Μα η ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή, λέει ο ποιητής,
ένας Φαύλος Κύκλος λόγων
«που πνίγηκαν στο χρυσό πηγάδι της σελήνης»,
εκεί όπου
«φαινόμαστε μαύροι και άσπροι και ζούμε τη φθορά
πάνω σε μιαν ελάχιστη πραγματικότητα».

Ό,τι κι αν συναντήσεις όμως στην e-ΕΝΔΟΧΩΡΑ μου,
μην πεις ότι η ΕΙΚΟΝΑ σε ξεγέλασε,
πως φταίνε οι λέξεις,
κλεψύδρες σε τόση μελαγχολία…
δίνες επιθυμιών στα έγκατα κτερίσματα της ρέμβης…

Αν πάλι ψάχνεις
«κοράλλια και μαργαριτάρια,
κεχριμπάρια κι έβενους,
μιαν επαλήθευση σχεδόν αιωνιότητας,
«ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής»,
πρέπει πρώτα να «κουβανείς μες στην ψυχή σου
«έξι και μια τύψεις για τον ουρανό»
με «κατανόηση της ματαιότητος των μεγαλείων».

Τότε η «υπεροψία και η μέθη» δε σε γέλασε.
Ο δούρειος ίππος
για την επιούσιο ομοιοκαταληξία
προπατορικής σταγόνας από μετάξι
δεν είναι αντικατοπτρισμός…
και «εύφλεκτοι ορίζοντες σιωπής»,
θα συνθέτουν
«ένα τοπίο ανοχής στην εύγλωττη μας Κυριακή»,
«ροδόσταμο στη στύση των ονείρων»
αυτό που οι σοφοί το λένε ΠΑΛΙΝΤΟΝΟ ΑΡΜΟΝΙΗ
στων υακίνθων την παντάνασσα σιωπή.

Ω μοναξιά εισχωρείς μέσα στο βράδυ δια πυρός και συμβόλων!
Ω κλητική ονείρωξη υποτελής σε γραμματικές συναισθημάτων
όταν υποφώσκει προπαραλήγουσα μακρά συνωστισμού σιωπής βοώντος

«ΑΦΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ’ΡΘΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ»

[Τάσος Κάρτας, Από μηχανής ΠΕΡΙΑΚΤΟΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ οδοφράγματος Σιωπής: πλύνε βάλε ΛΕΞΕΙΣ ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό, όπου το «Προς το Παρόν Ποίημα» στις αγκύλες ΠΟΛΥΦΗΜΗΣ (από)ΣΤΡΟΦΗΣ εμβόλιμων στίχων επωάζεται: Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή, Φαύλος Κύκλος Ουράνιου Τόξου με ΚΛΙΚ στην επιφοίτηση της συν Ουσίας τους]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΛΕΥΚΟΣ; ΣΤΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ ΧΡΥΣΗΣ ΑΝΤΑΥΓΕΙΑΣ ΟΝΕΙΡΟΥ ΜΙΚΡΟ ΑΣΠΡΟ ΠΑΝΙ ΠΟΘΟΥ ΣΕΡΓΙΑΝΙΖΕΙ

ΦΥΣΑΕΙ ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΥΓΗ ΣΤΟ ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΟ ΠΟΙΗΜΑ καρτερία κόκκινο κοράλλι αμφιβολία δρυοκολάπτης κυκλάμινου δροσοσταλιά κόκκινης κλωστής στην ανέμη της φαντασίας των ποιητών


πλην ο αφαλός της μοναξιάς υποτελούς αιδοίου ομοιοπαθητική αναμόχλευση εκείνης της κόκκινης πεταλούδας των αγρών με τα φτερά της καστανιέτες στο χορό των λουλουδιών

θα κυκλοφορήσω στα χέρια σου λευκός; οι παλάμες μου θα γιομίσουν άστρα; το πράσινο φως της πιο μακρινής κατάφασης αργεί; σιωπή και ποίηση εικόνες χιαστί σαν παραμύθι σκιάς ανέμων μετάξι σιωπής αιώνων σαν ρέμβη μηδέν αστέρων

στα συμφραζόμενα χρυσής ανταύγειας ονείρου μικρό άσπρο πανί πόθου σεργιανίζει

[8η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στην εικόνα ARTbyCatrin Welz-Stein   κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΚΡΥΒΩ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΠΟΘΩ (ό,τι κρύβω όλη η αλήθεια – μοναξιά παντάνασσα)

«ας βγουν οι λέξεις λυγαριές και τα μπουμπούκια κρήνες», που λέει και ο ποιητής ν’ αποδεκατίσουντ’ αποσιωπητικά που φωταγώγησα στο παρακατιανό μου ποίημα-
στίχοι άηχοι φωνές υποδόριες στις εγγενείς τις αντιφάσεις…


μια σειρήνα ζητάει τη φωνή μου η παρομοίωση πέτυχε επωδός μεταφορά αλλά ο ασθενής στίχος δούρειος χρησμός κάθε τρεις και τόσο μ’ άλλο στιχοπουκάμισο
κραδαίνοντας υγρό πυρ μονόξυλο σιωπής μέσα συθέμελης ζωής Οξύμωρο! υστεροφημίας…
δεσμώτης στον ίλιγγο της σκιάς των λέξεων γυμνός από γραφή και έμπνευση

[16η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στο έργο από  Gumsan  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΛΕΞΗΣ

μόνος έμεινα με το μαχαίρι και τη νύχτα γύρω από μια σκιά υδροχόου άνοιξης μέχρι το πετσί της μοναξιάς της κόμοδης ποια ηδονή του ιμπρεσιονισμού ασπρόμαυρου τοπίου; σε ποιον ιστό του μέλλοντος σκύβαλο παραλήρημα; τι με φιλεύει η αναμονή που έχω κλωσήσει; κεραυνοβόλα σύμπτωση έρωτα και πηλού…



εκ των υστέρων εισβάλλουνε σε φόντο μπλάβο μυθικό γαλάζιοι πόθοι με την περαστική ματαιοδοξία τους πείσματα νηπενθή στη μισάνοιχτη ρέμβη τους, τελεία και παύλα ευπρεπής- Αίμονας, Οιδίποδας κι άλλοι μασκοφόροι  «εὐθύς νέοι ὄντες», «παρά γνώμην κινδυνευταί» τέτοιοι  εμείς γεννηθήκαμε…  «γένοιτο μεντάν χατέρω καλῶς ἔχον» δια «ἐλέου καί φόβου» κάθαρση

μόνος έμεινα με το μαχαίρι και τη νύχτα σκύβαλο παραλήρημα υδροχόου άνοιξης

[5η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στον πίνακα της Φωτεινής Χαμιδιελή κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι…

ΣΥΝΑΞΗ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΑΘΗΝΑΙ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ (πόθος αναστενάρης που κάπως ξέρει από μελαγχολία)

μας χωρίζουν άμαχες λέξεις εκατομμύρια έτη φωτός ετοιμόρροπη σιωπή, εύφημη χρεία στιχάκια αλληλέγγυα στην ποιητική τους αναδίπλωση στιγμές με τη λάμψη της αστραπής αιώνες με τη σφοδρότητα της καταιγίδας άπω βούκινο ερημίας έσω


με υποτάσσει η πεμπτουσία των ανατροπών με διαπερνάει σειρήνα Φαντασίας και Λόγου ποιήματα μηρυκάζουν άλλα ποιήματα, γραμμική άβατων στίχων στ΄ άδυτο περιθώριο άλλων στίχων προτρέχει

κύκνειοι κάλυκες οργασμού  λάμνουν τη μεροληψία τους εις τι θεαθήναι των λέξεων 

πόθος αναστενάρης μέσα σ’ άλλους πόθους που κάπως ξέρει από μελαγχολία…

 11η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στον πίνακα  ROMANCE WORKS by Carol Cavalaris κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΟΜΩΣ Σ’ ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΗ ΧΑΡΟΥΛΑ Η ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ (προσπέραση στιγμιαίας νοσταλγίας)

ΠΥΡ ΓΥΝΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑ ΤΕΛΕΣΦΟΡΟ τρομάζω στη γλώσσα των ποιητών το άγχος της μετ’ επανόδου διαδρομής κάτι ακόμα που ήταν να ειπωθεί αλλά δεν βρέθηκαν έκπληκτες λέξεις


ελπίδες του σώματος και της ψυχής κρυμμένες μες στο στίχο στο γαλάζιο ουρανό υπαινιγμοί παλίρροιας ιδιωτική οδός δημόσιων λιθοβολισμών μέχρι τη χάρτινη άκρη παραλίας όπου θα αποστάξουνε οι αυριανές μας τύψεις
όμως σ’ αυτό εδώ το Ποίημα προπατορική χαρούλα η ποδηλάτισσα διασχίζει κάθετα το πρωινό μας Σάββατο αρμενίζοντας όλες τις ευκτικές παράλληλα μ’ ένα στριγκό κουδούνι σε δρίμες αυγουστιάτικες
προσπέραση στιγμιαίας νοσταλγίας  από τη γυαλιστερή πλευρά ζουμ ποδηλατόδρομου

[14η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στην ποδιλάτισσα  ανώνυμου καλλιτέχνη κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]