Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΠΙΔΑ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ (μάθημα πάθημα φύρδην μίγδην):

ΕΤΣΙ ΤΟ ΕΔΕΣΑ ΣΚΟΙΝΙ ΞΟΡΔΟΝΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟ Μ’ ΑΛΛΟ ΣΤΙΧΟΠΟΥΚΑΜΙΣΟ η ποίηση του καθενός δική του ελπίδα υποτέλειας μήτρα αλλόκοτης αλληγορίας μύθος αλήθειας, σύμβολο μνηστήρων μάθημα πάθημα φύρδην μίγδην



ουράνια κόρη γδύνεται τις αστραπές το θείο της βιολί μπροστά στα μάτια μου οπλίζει μουσική βογκάει λυγάει τα κλαδιά ο βυθός ο μαύρος της προσευχής απλώνει χρυσώνει τα βήματα το μαντήλι το χρυσό του Ονείρου ξεχειλίζει το στήθος των πραγμάτων ρωγμές πυροβολεί εκπυρσοκροτεί η μακριά η κάνη το περίστροφό μου


φύτεψα ήλιους τριαντάφυλλα σήμερα κι απ’ τον κήπο σου πέταξε ένα πουλί έτσι το έδεσα σκοινί κορδόνι το Ποίημα:

κάθε τρεις και τόσο μ’ άλλο στιχοπουκάμισο αναστενάρισσα στον πόθο μας

[21η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στο κολάζ  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκ…
Πρόσφατες αναρτήσεις

ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ Η ΦΟΥΣΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΟΥ ΤΟ ΔΡΟΜΟ (αιωνόβια προσμονή σαν αγιασμός στα μάτια):

να γδύνεσαι χαμόγελα και λάγνα σ’ αγαπώ για να ψιλώνω ως τα κατάρτια του ουρανού όπου παραμονεύει το αειπάρθενο φιλί σου- αιωνόβια προσμονή σαν αγιασμός στα μάτια



τι τέξεται η επιούσια έκφραση; ποιο γόητρο ξοδεύουνε οι λέξεις της; σε ποιο λημέρι αποκοιμήθηκε σειρήνα έμπνευσης; μήπως αναρωτιέσαι ανέξοδα κλώθοντας δίκλωνες κραυγές απ’ την αφάνεια σου;

διάττοντες στίχοι κλιμακτήριος ρυθμός κοπάδι μαδημένες μαργαρίτες γλυκοματιάζοντας συνουσία διττή ασπαίρει και βογκά στύση αποδημητική- ερπυστιοφόρο όνειρο τυλίχθηκε σαν κόκκινη κλωστή σαν την ανέμη
οι προτάσεις των ποιητών σειρήνες μ’ απειλή και κίνδυνο μεγαλώνουν στην αφαίρεση μυριάδων μνήσθητι

[20η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στον πίνακα ArtbyBalazsy Peter κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΜΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΡΑ ΤΟ ΑΘΥΡΜΑ ΣΤΙΣ ΚΛΑΙΟΥΣΕΣ ΜΟΝΟΜΑΝΙΕΣ (Μούσα ανάγλυφη μοναξιά μ’ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι):

«αν δεν ρισκάρεις με παρόν κανένα παρελθόν δεν πνίγει μέλλον» τάδε έφη Γιάννης Βαρβέρης κρυφά ερωτευμένος σ’ ένα Ποίημα με μια παλιά Cortina
Μα εγώ δεν είμαι παρά το άθυρμα στις κλαίουσες μονομανίες μου….


όμαιμος σε μια λάμψη σαν της αστραπής στων υακίνθων την ουράνια σκάλα σ’ ένα ενάλιο κορμί ως τα πλάτη ηχηρών ανέμων
ψυχή μου διάτρητη στη ρότα άσφαιρου τοπίου μηδέν εις το πηλίκον υψικαμίνου σώματος
η Ποίηση μια ήττα στο παρόν ο Ποιητής ο πιο γενναίος απ’ τους ηττημένους χρονομέτρης του μηδέν άγαν
μούσα ανάγλυφη μοναξιά μ’ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι, στα χείλια του ασφόδελου μια πολιτεία πασχαλίτσες

[19η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στον πίνακα της Ξανθής Ζερβού  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΜΕΣΟΥΡΑΝΑ ΤΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ ΜΑΓΙΚΟΥ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ (ώσπου να πεις κύμινο):

γυρίζω στη στάσιμη όχθη του περυσινού καλοκαιριού στο μπαλκόνι του φθινόπωρου το κορίτσι με τις δίδυμες πλεξίδες υποδύεται ένα μοβ ποτιστήρι μεσούρανα της νοσταλγίας μαγικού ρεαλισμού


γλάστρες με τους φίκους μυτίζουν τους πόθους της νύχτας αναδύεται από το παραλήρημα κορυφαία σιωπή ξόρκι στον εξπρεσιονισμό δίσεκτου χειμώνα όπως η βροντή του σύννεφου απ’ το βλέμμα της αστραπής έτσι κρέμεται σε μια κλωστή κατηγορικός ο στίχος
να ’χεις το νου σου στη γραμμική του ποιήματος υπόσχεση να ’χεις το νου σου στο φιλί, ροδόσταμο ερέθισμα στα πλάτη του ανέμου
ώσπου να πεις κύμινο χρώματα μουσικές  χτενίζουν τις κοτσίδες του ποιήματος

[18η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στον πίνακα του  Paul-Bond  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΚΡΥΒΩ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΠΟΘΩ (ό,τι κρύβω όλη η αλήθεια – μοναξιά παντάνασσα)

«ας βγουν οι λέξεις λυγαριές και τα μπουμπούκια κρήνες», που λέει και ο ποιητής ν’ αποδεκατίσουντ’ αποσιωπητικά που φωταγώγησα στο παρακατιανό μου ποίημα-
στίχοι άηχοι φωνές υποδόριες στις εγγενείς τις αντιφάσεις…


μια σειρήνα ζητάει τη φωνή μου η παρομοίωση πέτυχε επωδός μεταφορά αλλά ο ασθενής στίχος δούρειος χρησμός κάθε τρεις και τόσο μ’ άλλο στιχοπουκάμισο
κραδαίνοντας υγρό πυρ μονόξυλο σιωπής μέσα συθέμελης ζωής Οξύμωρο! υστεροφημίας…
δεσμώτης στον ίλιγγο της σκιάς των λέξεων γυμνός από γραφή και έμπνευση

[16η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στο έργο από  Gumsan  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΛΕΥΚΟΣ; ΣΤΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ ΧΡΥΣΗΣ ΑΝΤΑΥΓΕΙΑΣ ΟΝΕΙΡΟΥ ΜΙΚΡΟ ΑΣΠΡΟ ΠΑΝΙ ΠΟΘΟΥ ΣΕΡΓΙΑΝΙΖΕΙ

ΦΥΣΑΕΙ ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΥΓΗ ΣΤΟ ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΟ ΠΟΙΗΜΑ καρτερία κόκκινο κοράλλι αμφιβολία δρυοκολάπτης κυκλάμινου δροσοσταλιά κόκκινης κλωστής στην ανέμη της φαντασίας των ποιητών


πλην ο αφαλός της μοναξιάς υποτελούς αιδοίου ομοιοπαθητική αναμόχλευση εκείνης της κόκκινης πεταλούδας των αγρών με τα φτερά της καστανιέτες στο χορό των λουλουδιών

θα κυκλοφορήσω στα χέρια σου λευκός; οι παλάμες μου θα γιομίσουν άστρα; το πράσινο φως της πιο μακρινής κατάφασης αργεί; σιωπή και ποίηση εικόνες χιαστί σαν παραμύθι σκιάς ανέμων μετάξι σιωπής αιώνων σαν ρέμβη μηδέν αστέρων

στα συμφραζόμενα χρυσής ανταύγειας ονείρου μικρό άσπρο πανί πόθου σεργιανίζει

[8η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στην εικόνα ARTbyCatrin Welz-Stein   κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΛΕΞΗΣ

μόνος έμεινα με το μαχαίρι και τη νύχτα γύρω από μια σκιά υδροχόου άνοιξης μέχρι το πετσί της μοναξιάς της κόμοδης ποια ηδονή του ιμπρεσιονισμού ασπρόμαυρου τοπίου; σε ποιον ιστό του μέλλοντος σκύβαλο παραλήρημα; τι με φιλεύει η αναμονή που έχω κλωσήσει; κεραυνοβόλα σύμπτωση έρωτα και πηλού…



εκ των υστέρων εισβάλλουνε σε φόντο μπλάβο μυθικό γαλάζιοι πόθοι με την περαστική ματαιοδοξία τους πείσματα νηπενθή στη μισάνοιχτη ρέμβη τους, τελεία και παύλα ευπρεπής- Αίμονας, Οιδίποδας κι άλλοι μασκοφόροι  «εὐθύς νέοι ὄντες», «παρά γνώμην κινδυνευταί» τέτοιοι  εμείς γεννηθήκαμε…  «γένοιτο μεντάν χατέρω καλῶς ἔχον» δια «ἐλέου καί φόβου» κάθαρση

μόνος έμεινα με το μαχαίρι και τη νύχτα σκύβαλο παραλήρημα υδροχόου άνοιξης

[5η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στον πίνακα της Φωτεινής Χαμιδιελή κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι…

ΜΑΡΣΙΠΟΣ ΠΟΣΙΜΟΥ ΧΡΥΣΟΥ: πέντ’ άρτους Ποίησης δώσε ημίν σήμερον…

ΣΤΑ ΔΙΑΣΕΛΑ ΤΟΥ ΙΑΜΒΟΥ Σ’ ΑΥΤΟ ή Σ’ ΑΛΛΟ ΠΟΙΗΜΑ ΕΠΤΑ ΠΛΕΘΡΑ ΕΠΙΑΣΕ ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ Ο ΣΤΙΧΟΣ: τόσα χρόνια μέρες και νύχτες και πορφυρά μεσημέρια γράφω και ξαναγράφω αυτόν το Φαύλο Δούρειο Στίχο Λευκή και Απρόσιτη Παρομοίωση σαν την αμείλικτη σιωπή στο αναφορικό φεγγαρόφωτο… απλή σκέψη πτερόεντος λόγου άμεμπτων συμβολισμών


μα ένα παιδί ζωηρό, φανατικό για γράμματα «α δεν μ’ αρέσει το τετράστιχο αυτό…» φωνάζει μέσα μου
γράφω και ξαναγράφω αυτόν το Φαύλο Στίχο Ομοιοκαταληξίες Χρυσηίδων Σιωπής άνω σχώμεν ευσεβείς πόθους όλο ανεβαίνοντας ακάλυπτους στίχους κι όλο ξοδεύοντας μαγικές εικόνες ουρανό έρμαιο επέκεινα λερναίας εμμονής στην Άτροπο επιθυμία την πρεσβυτέρα των Ποιητών με ΚΛΙK εδώ
https://marsipos5art.blogspot.gr/

Λερωμένη Φωλιά Χαμένων Στίχων Τάσου Κάρτα

(Σκεύη Ηδονής που βγάζουν το φίδι απ’ την τρύπα, γιατί είναι η σειρά σου να καγχάσεις τη λαγνεία των αντιφάσεων του λόγου – Στα καπούλια νωπή σκόνη καλπασμού):

ΕΡΜΑΙΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΛΕΡΝΑΙΑΣ ΕΜΜΟΝΗΣ: όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει λυρισμό και ωραία λόγια – να κρυβόμαστε πίσω απ’ τις εικόνες των ΛΕΞΕΩΝ μας στην άκρη του νήματος θρυαλλίδα από σιωπής λυρικός αντικατοπτρισμός ανέμου  μεταφυσικής επιθυμίας, μέθη ενός λεπτού, χρόνια φυγή, αναβράζων ζήλος υπερβάλλοντος ποιητή… τρελό σεργιάνι νοσταλγίας στο υπερθετικό της πρόσημο εκποίησε προφυλακτικά ηλιοτρόπια καταλαγιάζοντας πλανόδιους ωροσκόπους και ένα στίχο που είναι να βγει
Γηράσκω αεί μέσα σε Μεσσίες στίχων μακριά μιαν άλλη σοφία λέξεων ποθώντας με ΚΛΙΚ εδώ https://tzutzukas.wordpress.com/