Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Το «ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΠΟΙΗΜΑ» στις αγκύλες ΠΟΛΥΦΗΜΗΣ (από)ΣΤΡΟΦΗΣ εμβόλιμων στίχων

ΑΛΛΑ ΡΥΣΑΙ ΗΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ τρία καθέτως: αναπάντητη στύση τέσσερεις στίχοι κι ένα γράμμα υγρό εμβόλιμο ρο



λανθάνουσα γλώσσα κόκαλα τσακίζει φροϋδιστές, libido, άδικο, εξουσία πού ακούστηκε μαγικός ρεαλισμός σε χίλιες νύχτες και μια συνουσία
ένρινά μου -πες νι σε γυρεύει η Οφηλία

οριζοντίως γάμα αδημονία

αναζητείται άλλοθι με εξαιρέτως ποίημα
αλλά ρύσαι ημάς από του Πόθου τη Δευτέρα Παρουσία

[46η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στην εικόνα των αυτοαναφορικών στίχων   κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]
Πρόσφατες αναρτήσεις

ΤΡΙΣΤΡΑΤΟ (ένας στίχος που είναι να βγει… οὐκ ἐᾷ με καθεύδειν)

(πάροδος): Στο ξέφωτο -Υπάρχει Έρωτας; -Αειφόρος Στιγμή εχεμύθεια  Σχισμή, στη χάση και στη φέξη Δούρειου χρησμού


(επεισόδιο έσχατο): στο πλατύσκαλο -Υπάρχει Θάνατος; -Δυο σκαλιά παρακάτω διάπλατος Στίχος μαρμαρένια Αλώνια απελεύθερη  Θημωνιά

(έξοδος κι αναγνώριση): στην Ποίηση της ζωής (ή μήπως στη ζωή της Ποίησης;) με αγκαλιά τη Νύχτα  τσιγγάνες ανεμώνες ανθούν στο δίχως όχθες Ποίημα που έτεκεν Όρος γεννήματα βουνά
Έρμαιο Επέκεινα Λερναίας Εμμονής

[45η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στην εικόνα των στίχων κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΟΤΑΝ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΔΕ ΛΕΕΙ ΝΑ ΣΩΠΑΣΕΙ

Μακριά, πολύ μακριά στα σύννεφα στην Ατλαντίδα γη της Ποίησης, μια φεγγαροντυμένη ελάνθανε στην προσμονή παλίντονου  αρμονίας λέξεων, που κόκκαλα δεν έχουν και επιούσιο Ρέμβη ριζώνουν απ’ τον αιώνα κι ως τα ρίγη αυτής της νύχτας που σεληνιάζεται ανερμάτιστα στα σύννεφα του χθεσινού λυγμού


Όνειρα δεμένα στην άτονη λήγουσα αμφίσημου χρησμού απ’ την πλευρά εφήμερης αιωνιότητας λέξεων με εσωτερική εστίαση στα γαλάζια τους γράμματα
προσπέλαση παραμυθιού με κιβωτό χρωμάτων

ναύλος για τη λινή κοιτίδα κυριολεξίας επίνειο του τμήματος μεταγωγών των στίχων

[44η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ artbyDUNGAN LONG seazon of my witch κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ ΑΣΕΛΗΝΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΕΙ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

ΝΟΣΤΙΜΗ ΗΒΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΑΚΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΣΧΙΣΜΗΣ Ποιας Έριδος; Μήλο μου κόκκινο...   Ποιας συκής; Φύλλο και φτερό... Ποιος στίχος;  Λαξευμένος σε Άμεμπτο μάρμαρο...  Ποιες λέξεις;  Ο Έρωτας μας είναι Κλειστός σε δυο μαύρες συμπληγάδες!


Όνομα Ελευθερία του Πόθου, φεγγαροντυμένη στα περίχωρα κύματα... Επίθετο Δώρο Θεού. Του; Ρόδου Αμάραντου Μακρινή μητέρα,  αναγκαία λήθη  Σιωπής απ' όνειρα  μιας Παρθένας Ζωής διφορούμενες λέξεις
Είδωλα με το φευγαλέο παφλασμό της επιθυμίας τους Άσωτος πόθος στο διηνεκές καταμεσήμερο σώμα
Από μηχανής Πουλάκι των Ποιητών, άσβεστη φωτιά στην Καιόμενη Βάτο ω σοφή άγνοια, προζύμι έφηβων στίχων

[43η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στο Περίακτο Δάσος Ανοιχτής Σχισμής κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΛΕΞΕΙΣ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (δεν είμαι παρά το άθυρμα στις κλαίουσες μονομανίες)

ΕΙΣ ΑΥΡΙΟΝ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΜΥΟΣΩΤΙΔΕΣ Ζωγραφίζω μιαν καινούργια μέρα εβένινη χωρίς μεσημέρι ζωγραφίζω το πρωί δυο μεγάλα μάτια απ’ ουρανό γαλάζιο ζωγραφίζω νύχτα τους φρουρούς σμάρι κορυδαλλούς και χίμαιρες – εις αύριον οι σπουδαίες μυοσωτίδες


στα χείλια του ασφόδελου ασωτεύει μια πολιτεία πασχαλίτσες πλην η ευχή σ’ αυτή τη στιχοπλοκή πεμπτουσία υπερεγώ γυρεύοντας παραληρήματα της ποίησης

ό,τι κι αν ζωγραφίζω οξιές ερειπωμένες πίσω απ’ το κρυμμένο βλέμμα δισταγμοί που βιώθηκαν κι άλλοι που δεν διατέλεσαν ριπές του ανέμου στον τρύπιο ουρανό-
ζωγραφίζοντας λέξεις ανθίζουν ποιήματα  προσάναμμα της μοναξιάς που κουβανώ online στο P.C. μου

 [23η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στη φωτογραφία του πίνακα  Marc Chagall κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΚΡΥΒΩ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΠΟΘΩ (ό,τι κρύβω όλη η αλήθεια – μοναξιά παντάνασσα)

«ας βγουν οι λέξεις λυγαριές και τα μπουμπούκια κρήνες», που λέει και ο ποιητής ν’ αποδεκατίσουντ’ αποσιωπητικά που φωταγώγησα στο παρακατιανό μου ποίημα-
στίχοι άηχοι φωνές υποδόριες στις εγγενείς τις αντιφάσεις…


μια σειρήνα ζητάει τη φωνή μου η παρομοίωση πέτυχε επωδός μεταφορά αλλά ο ασθενής στίχος δούρειος χρησμός κάθε τρεις και τόσο μ’ άλλο στιχοπουκάμισο
κραδαίνοντας υγρό πυρ μονόξυλο σιωπής μέσα συθέμελης ζωής Οξύμωρο! υστεροφημίας…
δεσμώτης στον ίλιγγο της σκιάς των λέξεων γυμνός από γραφή και έμπνευση

[16η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στο έργο από  Gumsan  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΛΕΥΚΟΣ; ΣΤΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ ΧΡΥΣΗΣ ΑΝΤΑΥΓΕΙΑΣ ΟΝΕΙΡΟΥ ΜΙΚΡΟ ΑΣΠΡΟ ΠΑΝΙ ΠΟΘΟΥ ΣΕΡΓΙΑΝΙΖΕΙ

ΦΥΣΑΕΙ ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΥΓΗ ΣΤΟ ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΟ ΠΟΙΗΜΑ καρτερία κόκκινο κοράλλι αμφιβολία δρυοκολάπτης κυκλάμινου δροσοσταλιά κόκκινης κλωστής στην ανέμη της φαντασίας των ποιητών


πλην ο αφαλός της μοναξιάς υποτελούς αιδοίου ομοιοπαθητική αναμόχλευση εκείνης της κόκκινης πεταλούδας των αγρών με τα φτερά της καστανιέτες στο χορό των λουλουδιών

θα κυκλοφορήσω στα χέρια σου λευκός; οι παλάμες μου θα γιομίσουν άστρα; το πράσινο φως της πιο μακρινής κατάφασης αργεί; σιωπή και ποίηση εικόνες χιαστί σαν παραμύθι σκιάς ανέμων μετάξι σιωπής αιώνων σαν ρέμβη μηδέν αστέρων

στα συμφραζόμενα χρυσής ανταύγειας ονείρου μικρό άσπρο πανί πόθου σεργιανίζει

[8η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στην εικόνα ARTbyCatrin Welz-Stein   κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΜΑΡΣΙΠΟΣ ΠΟΣΙΜΟΥ ΧΡΥΣΟΥ: πέντ’ άρτους Ποίησης δώσε ημίν σήμερον…

ΣΤΑ ΔΙΑΣΕΛΑ ΤΟΥ ΙΑΜΒΟΥ Σ’ ΑΥΤΟ ή Σ’ ΑΛΛΟ ΠΟΙΗΜΑ ΕΠΤΑ ΠΛΕΘΡΑ ΕΠΙΑΣΕ ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ Ο ΣΤΙΧΟΣ: τόσα χρόνια μέρες και νύχτες και πορφυρά μεσημέρια γράφω και ξαναγράφω αυτόν το Φαύλο Δούρειο Στίχο Λευκή και Απρόσιτη Παρομοίωση σαν την αμείλικτη σιωπή στο αναφορικό φεγγαρόφωτο… απλή σκέψη πτερόεντος λόγου άμεμπτων συμβολισμών


μα ένα παιδί ζωηρό, φανατικό για γράμματα «α δεν μ’ αρέσει το τετράστιχο αυτό…» φωνάζει μέσα μου
γράφω και ξαναγράφω αυτόν το Φαύλο Στίχο Ομοιοκαταληξίες Χρυσηίδων Σιωπής άνω σχώμεν ευσεβείς πόθους όλο ανεβαίνοντας ακάλυπτους στίχους κι όλο ξοδεύοντας μαγικές εικόνες ουρανό έρμαιο επέκεινα λερναίας εμμονής στην Άτροπο επιθυμία την πρεσβυτέρα των Ποιητών με ΚΛΙK εδώ
https://marsipos5art.blogspot.gr/

Λερωμένη Φωλιά Χαμένων Στίχων Τάσου Κάρτα

(Σκεύη Ηδονής που βγάζουν το φίδι απ’ την τρύπα, γιατί είναι η σειρά σου να καγχάσεις τη λαγνεία των αντιφάσεων του λόγου – Στα καπούλια νωπή σκόνη καλπασμού):

ΕΡΜΑΙΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΛΕΡΝΑΙΑΣ ΕΜΜΟΝΗΣ: όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει λυρισμό και ωραία λόγια – να κρυβόμαστε πίσω απ’ τις εικόνες των ΛΕΞΕΩΝ μας στην άκρη του νήματος θρυαλλίδα από σιωπής λυρικός αντικατοπτρισμός ανέμου  μεταφυσικής επιθυμίας, μέθη ενός λεπτού, χρόνια φυγή, αναβράζων ζήλος υπερβάλλοντος ποιητή… τρελό σεργιάνι νοσταλγίας στο υπερθετικό της πρόσημο εκποίησε προφυλακτικά ηλιοτρόπια καταλαγιάζοντας πλανόδιους ωροσκόπους και ένα στίχο που είναι να βγει
Γηράσκω αεί μέσα σε Μεσσίες στίχων μακριά μιαν άλλη σοφία λέξεων ποθώντας με ΚΛΙΚ εδώ https://tzutzukas.wordpress.com/